เถา

เถา
            คือ  เพลงเพลงเดียวกัน  แต่มีอัตราลดหลั่นกันลงไปตามลำดับไม่น้อยกว่า 3 ขั้น  นำมาร้องหรือบรรเลงติดต่อกัน
อธิบาย : หลักของการที่จะเรียกได้ว่าเป็นเถา  เพลงที่มีอัตราลดหลั่นกันลงไปตามลำดับทุก ๆ ชั้นนั้นจะต้องเป็นเพลงเดียวกัน  และลดหลั่นกันลงไปไม่ต่ำกว่า 3 ขั้น  ทั้งจะต้องร้องหรือบรรเลงติดต่อกันโดยไม่ขาดระยะหรือมีเพลงอื่นมาแทรกแซงเช่น  บรรเลงเพลงราตรีประดับดาว 3 ชั้น 2 ชั้น และชั้นเดียวติดเป็นพืดกันไป  ก็เรียกว่าเพลงราตรีประดับดาวเถา  เทียบได้กับการวางภาชนะอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น  ชามเบญจรงค์ชนิดเดียวกัน  ซึ่งมีขนาดใหญ่  ขนาดกลาง  และขนาดเล็ก  ซ้อนกันไว้ตามลำดับ  เราก็เรียกชามนั้นว่า  เถา  หรือ 3 ใบเถา
            การเรียงเพลงเป็นเถานี้  ใช่ว่าจะมีแต่ใหญ่ไปหาเล็ก  คือ  3 ชั้น  2 ชั้น  แล้วจึงชั้นเดียว  วิธีที่กลับกันคือ  ชั้นเดียว  2 ชั้น  แล้วจึง 3 ชั้น  ก็เคยมีใช้กันบ้าง  แต่เป็นกรณีพิเศษ  เช่น  เดี่ยวระนาดเอกเพลงพญาโศก  เป็นต้น  และการบรรเลงเพลงเถานั้น อาจลดหลั่นกันกว่า 3 ขั้นก็ได้  แต่ยังไม่มีผู้กระทำกันหากจะมีขึ้นก็ถือว่าไม่ผิด
.
.
.
.
.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s